Onno Aerden geeft in zijn zaterdagblog wekelijks ongevraagd communicatieadvies. Dit keer aan de acteurs van De Verleiders: verwarring scheppen kent e

Geachte Verleiders … jullie speelden iets te veel met de waarheid

Geachte Verleiders … jullie speelden iets te veel met de waarheid

Geachte Verleiders … jullie speelden iets te veel met de waarheid

Geachte Verleiders … jullie speelden iets te veel met de waarheid

Geachte Verleiders … jullie speelden iets te veel met de waarheid
Geachte Verleiders … jullie speelden iets te veel met de waarheid
  • 2019-02-02 13:55:02 10 maanden geleden
  • keer bekeken 2,772
0
gedeelde

Onno Aerden geeft in zijn zaterdagblog wekelijks ongevraagd communicatieadvies. Dit keer aan de acteurs van De Verleiders: verwarring scheppen kent een grens. Wie daaroverheen gaat, wordt ongeloofwaardig.

Vooropgesteld: jullie zijn vijf acteurs. Acteurs spelen met de waarheid. Prima als dat verwarring oplevert.

De vraag is echter: hoeveel verwarring kan het publiek aan? Ik moet onwillekeurig denken aan het toneelstuk Going to the Dogs van Wim T. Schippers. Daarin banjerden in 1986 zes ‘tot acteurs opgeleide’ politiehonden ruim een uur lang over het toneel van de Amsterdamse Stadsschouwburg. Nog weken werd er nagepraat: was dit kunst of onzin?

9/11 een complot?

Begin april vorig jaar betoogde een van u, acteur en cabaretier George van Houts, aan tafel bij Jeroen Pauw dat ‘9/11’ een inside job was. Het gesprek moest reclame zijn voor de voorstelling Kom Plot, waarin Van Houts ‘op een soort TEDx-achtige manier’ de ‘waarheid’ zou ontmaskeren achter de aanslagen van 11 september 2001.

Ook nu veel discussie achteraf. Moest dit worden gezien als theaterstatement? Daarvoor viel weinig te zeggen: Van Houts ontpopt zich stelselmatig als complotdenker – vooral ook buiten de bühne.

Onzin én kaarten verkopen aan tafel bij DWDD

Begin deze week zaten jullie samen aan tafel, Van Houts erbij, dit keer bij Pauws VARA-collega Matthijs van Nieuwkerk. Het ging over massale schending van onze privacy door tech-bedrijven en inlichtingendiensten. Opnieuw buitelden groteske doembeelden over tafel. En opnieuw bleek het talkshowbezoek een nadrukkelijke uitnodiging om tickets te kopen voor een theaterproductie over het onderwerp.

Al snel prikte RTL Z-tech-redacteur Daniël Verlaan de flagrante onzin door die aan de talkshowtafel werd gedebiteerd. Zijn serie genadeloze tweets leidde tot een storm van protest van andere deskundigen, argeloze kijkers en zelfs van een minister – en tot excuses van Van Nieuwkerk. Jullie zelf stelden na de déconfiture halfslachtig dat jullie uitspraken ‘in een theatrale context van de voorstelling’ moesten worden gezien.

Punt maken en discussie uitlokken

Communicatief gezien – en daar zijn we hier voor – al niet best. Maar: we hadden het kunnen weten, gezien Van Houts’ eerdere optreden en jullie eerdere voorstellingen over vastgoed en geld: scherp en vaak vet aangezet om ‘een punt te maken’ en ‘discussie uit te lokken’.

Maar donderdag volgde de nekslag. Een andere tech-journalist, Brenno de Winter, vertelde bij BNR dat jullie eigen website, waarop kaartjes voor de voorstellingen kunnen worden geboekt, zich niet aan de Nederlandse Telecommunicatie- en de Europese Privacywet houdt. Waar aanbieders van websites hun bezoekers verplicht moeten vragen of hun ‘zoekvoorkeuren’ mogen worden gevolgd, laat jullie site dat na – terwijl bezoekers van de site wel digitaal kunnen worden gevolgd. Bepaald beangstigend, om jullie eigen terminologie te gebruiken. De reactie, opnieuw: het hoort bij de show.

Verwarring scheppen is gebonden aan een onzegbare, maar tegelijkertijd voor iedereen invoelbare grens. Wie daaroverheen gaat, wordt ongeloofwaardig. Zelfs als acteur.

Wat denk je van dit verhaal?
Geachte Verleiders … jullie speelden iets te veel met de waarheid

Sporen uit Utrechtse geschiedenis van de Tachtigjarige Oorlog

Op 5 juni 1648 werden de klokken van de Domtoren feestelijk geluid: er was nu formeel een einde gekomen aan de Tachtigjarige Oorlog, met de hoop dat de vrede rust en welvaart zou brengen. Hoe anders was het op 14 augustus 1540, toen Karel V, begeleid door 1500 burgers, van de Tolsteegpoort langs de Oudegracht naar de Dom trok.

Het was een voor Utrechters verbluffend schouwspel van de Habsburgse macht. Maar onder zijn opvolger Filips II laait het verzet op: de opstand tegen het centralistisch gezag van kerk en staat. Als op 24 augustus 1566 Schele Gerrit, een ‘verlopen’ monnik uit Culemborg, een hagenpreek houdt in een boomgaard buiten Tolsteeg, gaat het los. Zijn volgers trekken naar de Plaets (de Stadhuisbrug), eisen twee kerken en zetten hun eis kracht bij door het plunderen van gehate kloosters van de Predikheren en de Minrebroeders: de eerste beeldenstorm in Utrecht. Het begin van ‘onze Utrechtse’ Tachtigjarige Oorlog.

Wanneer we nu, 450 jaar later, door de stad wandelen is nog steeds veel te zien van wat de Utrechters van toen aan veranderingen hebben meegemaakt. Vredenburg, de naam van het gehate Spaanse dwangkasteel, kennen we nu als marktplein. Hier is iets unieks gebeurd: de Utrechters hebben in 1577 zelf de Spanjaarden na een belegering van zes weken verjaagd en het kasteel afgebroken, met een heldenrol van Trijn van de Leemput, brouwersvrouw van Oudegracht 19. De resten van dit kolossale metselwerk zijn nog te zien in de parkeergarage van Hoog Catharijne, de fietsenstalling en merkwaardig genoeg ook op een rotonde in Leidsche Rijn. Sporen van de derde beeldenstorm op 7 maart 1580 zijn nog dramatisch duidelijk te zien aan het altaarstuk in de Van Arkelkapel in de Domkerk.

Verbod katholiek geloof

Een derde van de stad was in bezit van kloosters, kerken en gasthuizen, ommuurd en verboden voor de burgers. Op 18 juni 1580 werd vanaf het stadhuis voorgelezen dat de uitoefening van het katholieke geloof verboden werd. In die zomer werd in de Domkerk de laatste katholieke eredienst gehouden: de uitvaart en bijzetting van de bisschop Schenk van Toutenburg.

De vrijgekomen gebouwen waren van de stad, die er wel raad mee wist: de Kapittelzaal van de Dom veranderde in 1636 tot collegezaal van de toen opgerichte universiteit. De Salvatorkerk op het Domplein en het predikherenklooster werden afgebroken, alleen de straatnaam is er nog. In het koor van de Janskerk werden de boeken uit de bibliotheken van de opgeheven kloosters verzameld, het begin van de Universiteitsbibliotheek. Ook de minrebroeders-kloosterkerk verdween, maar de bijgebouwen werden bestemd voor de Staten van Utrecht, nu een universiteitsgebouw aan het Janskerkhof met de fraaie ‘gouden’ ingang.

Het Abraham Doleklooster werd snijzaal van de medische faculteit en ook schermzaal voor studenten. De kapel is later deel van de Lutherse kerk aan de Hamburgerstraat geworden. In het Ceciliaklooster aan de Oudegracht vond de Utrechtse Munt onderdak, totdat in 1926 daar het postkantoor kwam. De Paulusabdij ontkwam aan afbraak en werd grotendeels hergebruikt als Hof (rechtbank) van Utrecht, tot dat naar de Catharijnesingel vertrok. Door de opheffing van hun orde kwam in het Catharijneconvent het stedelijk ziekenhuis en de medische faculteit van de nog jonge universiteit. Nu herbergt dit nog steeds fraaie kloostercomplex het gelijknamige museum.

Veranderingen

Met de vrijgekomen geestelijke terreinen veranderde de infrastructuur van de stad. Er kwamen nieuwe straten met nieuwbouw: op het gebied van de Janskerk kwam de Boothstraat, met het afbreken van het koor van de Buurkerk de Choorstraat, over het terrein van de Paulusabdij de Korte Nieuwstraat en de Trans, bij het Nicolaaskerkhof de Agnietenstraat, de Pieterstraat op de immuniteit van Sint Pieter.

De grootste veranderingen door de Tachtigjarige Oorlog raakten de Utrechters echter persoonlijk: in hun geloof. Gedurende die hele woelige tijd moest er gekozen worden: waar wil en waar mag ik mijn geloof belijden. Hoewel de macht van de gereformeerden groot was, was hun aantal aanvankelijk gering. Ondanks verbod en vervolging zijn er altijd katholieke parochies geweest. Geheim, in wel vijftien illegale schuilkerken, later gedoogd zoals de Oudkatholieke Gertrudiskapel bij de Mariahoek, of de Maria Minor, nu café Olivier. Ook lutheranen, doopsgezinden en remonstranten werden gedoogd, hun kerken zien er in eerste instantie nog steeds niet als zodanig uit.

Zelf verjaagd

Jan van Nassau – de man van de Unie van Utrecht uit 1579- staat pas sinds 1886 op het Domplein, omdat pas toen en niet in 1879 het geld er was voor dit standbeeld. Toen vooral bedoeld om de nationale herinnering aan de vereniging van de zeven noordelijke gewesten in de strijd tegen Spanje weer levend te krijgen.

Ondanks de Hollandse dominantie tijdens de tv-uitzendingen over de Tachtigjarige Oorlog, is het toch Utrecht dat aan de basis stond van het ontstaan van de latere Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden en zijn we toch mooi de enige stad die zelf de Spanjaarden verjaagd hebben. Dat mag gezegd en gezien worden.

Bronnen: Utrechts verleden in vogelvlucht en ‘Een paradijs van weelde’, geschiedenis van Utrecht

Hoe een onhaalbaar geacht schilderij naar Utrecht werd gehaald

Het is de meest ambitieuze tentoonstelling ooit in de 180-jarige geschiedenis van het Centraal Museum in Utrecht: Utrecht, Caravaggio en Europa. De expositie bevat ruim zestig bruiklenen, waarvan 46 nog nooit in Nederland te zien zijn geweest, met als klap op de vuurpijl ‘De graflegging van Christus’ van de meester Caravaggio zelf uit het Vaticaan. De tentoonstelling is te zien vanaf 16 december in het Centraal Museum.

“Het gonst in de stad”, vertelt zakelijk directeur Marco Grob van het Centraal Museum in Utrecht geamuseerd. Het zijn drukke dagen in het museum, waar de zaal waar alle schilderijen komen te hangen inmiddels op slot is. De koeriers van de onbetaalbare kunstschatten uit de hele wereld houden de schilderijen nog even goed in de gaten totdat ze aan de muur hangen.

De stukken komen uit museale en privécollecties in Europa en de VS, waaronder de Vaticaanse musea, het Louvre in Parijs, de Galleria degli Uffizi in Florence, The National Gallery of Art in Londen en The National Gallery of Art in Washington. Van Caravaggio is naast zijn graflegging ook zijn ‘Mediterende Hieronymus’ uit het klooster van Montserrat te zien en ‘De medusa’ uit een Italiaanse privé-collectie. Ook dit schilderij was nog niet eerder in Nederland. “Ik denk dat dit het meest ambitieuze tentoonstelling is in de geschiedenis van het Centraal Museum. Of nee, ik denk het niet alleen: ik weet het zeker”, zegt Grob stellig.

‘De verschillen tussen de Europese navolgers van Caravaggio. Dát wilden we laten zien’

Grob is duidelijk opgetogen over de aanstaande tentoonstelling. Trots vertelt hij welke weg het museum heeft moeten afleggen om tot deze expositie te komen. “Het idee om een tentoonstelling te gaan maken over Utrechtse caravaggisten stamt uit 2012 en kwam uit de koker van onze conservator Liesbeth Helmus. Zij vond het tijd om de Utrechtse meesters opnieuw onder de aandacht te brengen na succesvolle tentoonstellingen van Jan van Scorel in 2009,Abraham Bloemaert in 2011 en Joachim Wtewael in 2015. We hadden daarna de smaak te pakken.”

Een tentoonstelling over drie Utrechtse meesters en caravaggisten Dirck van Baburen, Hendrick ter Brugghen en Gerard van Honthorst was de inzet. De Utrechtse kunstenaars trokken begin 17e eeuw naar Rome en raakten geïnspireerd door de vernieuwende kunst van Caravaggio. Bij terugkeer vormden zij op hun beurt een inspiratiebron voor Hollandse meesters als Frans Hals, Vermeer en Rembrandt.

Contacten en doorzetten

Voor de tentoonstelling over Joachim Wtewael werkte het museum samen met de National Gallery of Art in Washington en The Museum of Fine Arts in Houston. Geen kleine jongens in de museumwereld, maar er werd groter gedacht. De wens was namelijk om ‘De graflegging’, Caravaggio’s topstuk van bijna drie bij twee meter, naar Utrecht te halen. Dat plan leek onhaalbaar. Het is een van de belangrijkste werken uit de collectie van de Vaticaanse musea en wordt daarom zelden uitgeleend. Het is zelfs nooit eerder in de Noord-Europese landen tentoongesteld. Toch zette conservator Liesbeth Helmus van het Centraal Museum door. Door middel van onderzoek moest er een verhaal voor de expositie komen. Daarnaast waren contacten belangrijk en moest ‘de gunfactor’ aanwezig zijn. Ten slotte was er een brief van kardinaal Eijk nodig en dan nog: het was maar de vraag of het Vaticaan het stuk wilde uitlenen. Grob: “Het hangt echt prominent in de zaal in het Vaticaan Museum. De kardinaal zei: ‘ik wil de brief wel schrijven, maar het zal vast niet lukken, want het wordt vrijwel nooit uitgeleend’. Gelukkig hebben we in Helmus echt een volhouder.”

Tijdens een conferentie in Parijs, georganiseerd door Helmus, werd kennisgemaakt met de conservator van de Bayerischen Staatsgemäldesammlungen in München en ontstond het idee voor samenwerking. Grob: “Voor het realiseren van een tentoonstelling van deze omvang is een internationale partner zeer belangrijk.”

Onderzoek en reizen

Het onderzoek dat aan deze tentoonstelling voorafging was omvangrijk. Dat onderzoek is nodig om het verhaal met de juiste bruiklenen te kunnen vertellen. Grob pakt zijn laptop erbij. “Kijk”, begint hij, terwijl er drie schilderijen op zijn scherm verschijnen, “dit is een Franse Caravaggist die de graflegging van Jezus schilderde, dit is Caravaggio’s graflegging zelf en hier hebben we de Nederlandse vertoning van Dirck van Baburen. Hetzelfde onderwerp, maar eleganter in het Frans, dramatischer door de Italiaan en realistischer in het Nederlands. Dit is precies waar de tentoonstelling om draait. Dezelfde thema’s, dezelfde inspiratiebronnen, maar in uitwerking totaal verschillend. De verschillen tussen de Europese navolgers van Caravaggio. Dát wilden we laten zien.”

Er werd een zware Nederlandse en Duitse delegatie gevormd met onder meer de ambassadeurs uit beide landen. Grob: “Uiteindelijk moet je ernaartoe. Inmiddels was er een andere directeur in het Vaticaan – wat ons ten goede kwam – en kregen we de kans om ons verhaal te doen. We hadden juist dat ene topstuk nodig om het verhaal te kunnen vertellen.” Grob staat ineens op en loopt naar de kast in zijn kamer. Hij pakt een fotolijstje met daarin een envelop afkomstig uit het Vaticaan. “Hier zat de brief in! We wisten eigenlijk wel dat het was gelukt na de reis naar Rome, maar toen de brief binnenkwam wisten we na alle onzekerheid en spanning zeker: het is gelukt. Dat was wel heel gaaf.”

De jaren aan voorbereiding hadden intussen al vele andere topstukken uit Europa en de VS opgeleverd. Anderhalf jaar lang reisde Helmus over de wereld om langs allerlei musea te gaan. Er lag een objectenlijst met tientallen wensen. “Het is geen tentoonstelling over Caravaggio”, haast Grob zich te zeggen. “Veel aandacht gaat nu natuurlijk uit naar dat ene schilderij, maar het gaat over de Utrechtse meesters die naar Rome gingen en beïnvloed werden door zijn werk. Als je hen navolgers van Caravaggio noemt doe je ze eigenlijk ontzettend tekort. Daarnaast heb je schilders met heel verschillende culturele achtergronden die tot deze stroming behoren. Juist daarin zit de finesse van deze tentoonstelling.”

Transport

“Als je denkt dat het zomaar eens zou kunnen lukken moet de financiering nog rondkomen. Dan ga je alle fondsen aanschrijven en wordt het opnieuw spannend. Deze tentoonstelling is zo’n beetje drie keer zo groot als normaal voor ons”, zegt Grob. “Er is ook wel eens een werk afgevallen omdat er eisen werden gesteld waaraan wij niet konden voldoen en dan zoek je weer naar iets anders, maar de realisatie van deze tentoonstelling komt heel dicht in de buurt van de gewenste.” Dat is volgens Grob gelukt dankzij veel bijdragen, maar ook omdat het Centraal Museum de laatste jaren succesvol is en daardoor meer geld kon vrijmaken uit haar eigen budget. “Hierdoor hoefden we weinig concessies te doen en konden de transporten worden voorbereid.”

‘De meeste werken komen met het vliegtuig, maar met het topstuk uit het Vaticaan gaat het anders. Vanuit Italië komen ze met een politie-escorte’

Grob lacht als hij vertelt over de komst van de stukken naar Utrecht. “De meeste werken komen met het vliegtuig. Daar zijn dan vaak koeriers bij. Die houden alles in de gaten, want je moet er niet aan denken dat ze na afloop zeggen dat er een beschadiging op zit die er eerst niet was.  Maar met verschillende andere werken, waaronder ook het topstuk uit het Vaticaan gaat het anders. Vanuit Italië komen ze met een politie-escorte. Een vrachtwagen met daarin de werken, een volgauto met koeriers en politie die erachteraan rijdt. Dat heb ik eigenlijk ook nog nooit gezien. De koeriers blijven tot de opstelling gereed is en komen terug als de tentoonstelling voorbij is.”

Dat het Centraal Museum een tentoonstelling neerzet met internationale allure is geen toeval. Jaar in jaar uit worden records gebroken in bezoekersaantallen, met een succesvolle expositie over Jan Taminiau als laatste wapenfeit. “We opereren nu echt op een ander niveau dan pakweg tien jaar geleden. Grappig genoeg passen alle echt succesvolle projecten bij onze eigen identiteit. Allemaal onderwerpen die niet ver van het Centraal Museum af staan, zoals Pyke Koch of Taminiau en we gaan op dezelfde voet verder.” Er komen tentoonstellingen aan over Kanaleneiland en Hoog Catharijne en in 2020 staat er weer een grote publiekstrekker op het programma over surrealisme, maar de tentoonstelling van de komende weken zal niet snel worden geëvenaard. “Gelukkig hebben we jaren geleden ambitie getoond, zodat nu iedereen kan genieten van de Utrechtse caravaggisten in een internationale context. Ik ben er nu al trots op.”


Caravaggisme in Europa

Jonge schilders uit heel Europa trokken rond 1600 naar Rome, waar Caravaggio (1571-1610) voor een revolutie in de schilderkunst zorgde: een nieuw realisme en ongekend sterke licht-donkercontrasten. De Utrechtse schilders Dirck van Baburen, Hendrick ter Brugghen en Gerard van Honthorst zagen het met eigen ogen en raakten onmiskenbaar geïnspireerd. Tussen 1600-1630 bezochten duizenden kunstenaars uit heel Europa de stad. Caravaggio schilderde ‘De graflegging van Christus’ rond 1600 voor de familiekapel van Girolamo Vittrice in de Chiesa Nuova in Rome. Het majestueuze schilderij werd door tijdgenoten beschouwd als Caravaggio’s allerbeste werk. Het werk is vanaf 16 december gedurende slechts vier weken te bewonderen. De gehele tentoonstelling is van 16 december tot en met 24 maart geopend voor het publiek. Koning Willem-Alexander opent de tentoonstelling op zaterdag 15 december.


post your content
ADVERTISING

Easy Branches Met Global Network kunt u uw post in ons netwerk delen op elk continent of elk land in de wereld

Jouw bericht
boatshowchina.com expolifestyle.com
 Officiële website van de Europese UnieNaar de homepage van de nederlandse regering en RijksoverheidSea Yachting Magazine  Discover the Exclusive World of Yacht, Luxury Yachts with Matchless Design, Comforts and Style42 Grondwet), terwijl de Staten-Generaal (het parlement) bestaat uit de ... Het Statuut voor het Koninkrijk der Nederlanden geeft regels omtrent het ... Hoewel artikel 81 van de Grondwet bepaalt dat wetten worden vastgesteld door de regeringimmediate for delivery new exclusive sports cars and luxury sports car for sale and purchase Evenementen feesten organisatieGuest post postingPrachtig Bijbels kinder behang, geïnspireerd door de mooiste verhalen.auto handel en sloperij Karel Presher Breda inkoop verkoop auto'svan hoof zonweringen en rolluikenOnze Bio Slager - Dé biologische horeca slagerij in BredaWelkom bij Rommelse Transport National vervoer - International vervoer - Stukgoederen vervoer - container vervoer - ADR - LZV - Paardenwagen verhuur - Chauffeur vacaturesWe offer a unique selection of collectibles Artifacts, Sculptures, Jewels and Paintings from World-Wide Artists to sell Global. This can be see over or purchased securely online after logistic send by DHL InternationalFaillisement in zicht???????  Laat het niet zo ver komen en contacteer ons optijd!!!!!!! Vastgoed project klein of groot wij helpen U uit de Nood!!!!!!